چی بیاریم؟ چی نیاریم؟
سوالی که من از مدتها قبل از خیلی ها پرسیدم و حالا خیلی ها از من می پرسن.
چی بیاریم؟ چی نیاریم؟ فریت کنیم یا نه؟
همونطور که قبلا گفتم این یه انتخاب کاملا شخصیه و من اصلا نمی گم چه کاری درسته و چی غلطه چون همه دوستان و مهاجران هموطن رو صاحب فکر و پخته می دونم و اینجا فقط می گم که اگه می خواستم خودم دوباره بیام چی می آوردم.
اگه قرار بود من دوباره از اول ساک ها رو ببندم، مطمئنا سبکبارتر از 40 روز پیش که ایران رو ترک کردم می اومدم.
وسایلی که آوردم و راضی هستم:
همه لباس ها، ابزار آلات اولیه مثل دو تا پیچ گوشتی، یه فازمتر، یه دمباریک و یه تیغ موکت بر، ادویه جات، لوازم التحریر و چندتا قاب عکس خاطره انگیز
وسایلی که نیاوردم و راضی هستم:
کاپشن، پالتو، شال گردن، کلاه، دستکش
وسایلی رو که آوردم و لازم نبود بیارم یا باید کمش می کردم اینا بودن:
هرگونه مواد غذایی، همه ظروف شیشه ای و چینی، بیشتر کراوات های خودم.
وسایلی رو که باید بیشتر می آوردم هم اینا بودن:
مقدار بیشتری سویا بسته بندی شده به عنوان یه منبع غذایی سالم که اینجا به نسبت خیلی گرونتره، بیسکوییت و خوراکی واسه نیکی، پایه دوربین عکاسیم، کابل اچ دی ام آی، کابل آنتن تلویزیون، مودم وایرلس، یه دست لباس گرم تو خونه ای واسه خودم، چند تا شلوارک بیشتر، چند تا قاشق و چنگال بیشتر، چند تا از تزیینی های یادگاری سفرها و خاطرات، آلبوم عکس نیکداد، یه تیوب چسب قطره ای خیلی خوب، یه آچارآلن مشتی، زعفران به عنوان یه هدیه خوب به دوستان غیر ایرانی، مقدار بیشتری از داروهای میگرن خودم، یه جفت دمپایی پلاستیکی واسه نیکی و در آخر مجموعه سکه ام که دلم واسش لک زده...
فریت می کردم یا نه؟
به هیچ وجه فریت نمی کردم. به چند دلیل:
- اومدم اینجا که زندگی راحتتری رو تجربه کنم و در قید و بند وسایل نباشم.
-با قیمتی خیلی کمتر از هزینه فریت می تونم همه اون چیزا رو اینجا تهیه کنم.
-داشتن حجم زیادی از وسایل آزادی عملم رو در ماه های اول برای تغییر محل زندگی به واسطه کار خیلی کم می کنه.
امیدوارم کمکی کرده باشم به دوستان.